Zuid Frankrijk Wrakken
Tussendoortje in het najaar 2004: een doordeweekse wrakkentoer in Zuid Frankrijk
Op een donderdagavond na de wekelijkse zwembadoefeningen werd het idee geboren: een najaarsweekje duiken om het duikseizoen op gepaste wijze af te sluiten. Niet te ver weg maar wel wat warmer dan in Nederland. Even geen Egypte, Bonaire of iets dergelijks maar wel een heel leuke en spannende stekkenplek? Liefst met wrakken en als het kan in de range tot 60 meter. Al snel viel het oog op Zuid Frankrijk, nog bekend van de stages in het kader van onze trimix opleiding in het voorjaar. Via internet en wat belrondjes werd het plan al snel getrokken. Zondagochtend weg en zaterdagochtend terug. Jim Malinka zou voor een bus zorgen, maar wel een grote en een met dubbele cabine want alles moest mee: de dubbel 10’s en12’s, de stages van 5 en 7 liter, de dubbelbladder bcd ’s, computers, lampen, camera’s etc. Ondergetekende (Ferry van Dorst) zou de accommodaties regelen (een camping of hotel) en de duikschool reserveren (er was nog net plek voor drie!!) en Corne Bolders zou alle flessen laten vullen. Ieder zijn taak he!
Het reisdoel
Waarom Zuid Frankrijk, wat bieden die schatrijke wateren aan de goudkust? Bij Zuid Frankrijk denkt de gemiddelde vakantieganger aan mooie stranden en vooral aan overdrukke wegen. In de zomerperiode klopt dat ook wel: dan is het haasten en vechten om schaarse plekjes op het terras, de duikboot etc.; in het najaar daarentegen is het een heel stuk rustiger en biedt het een mooie gelegenheid om echt te genieten van het onderwaterleven. Soms is er een stevige mistral -niet voor niets kent deze omgeving zoveel scheepswrakken- maar doorgaans is de middellandse zee rustig in deze tijd van het jaar. Eind september bleek ook achteraf een goede keuze. De kuststrook zelf biedt aardige duikgelegenheden maar vooral de voor de kust gelegen eilanden zijn heel bekend bij duikers. Natuurlijk zijn er ook vele wrakken te vinden en daarheen ging onze voorkeur voor deze reis. Voor de kust liggen immers honderden heel mooi begroeide wrakken van boten en vliegtuigen vanuit de gehele maritieme historie, maar die uit de tweede wereldoorlog hebben bijzondere aantrekkingskracht. Zeker het gebied tussen Toulon en St Tropez is heel bekend om zijn voor iedereen toegankelijke wrakken, sommige liggen ondiep maar een aantal ligt wat dieper maar haast allemaal heel uitbundig begroeid.
De reis
De reis ving aan in Roosendaal en via Luxemburg kwamen we na 12 uur rijden in het 1300 km verder gelegen Bormes/ Le Lavandou. Een dag reizen met steeds afwisselende chauffeurs, tuffend met 130 km/uur op de prima rijdende tol-/snelwegen. Tot Toulon geen centje pijn, in de grotere stad Toulon is het even de weg zoeken door de drukke eenrichtingsstraatjes, richting Hyeres aanhouden en daarna naar de eindbestemming Bormes-les-Mimosas. Bormes is een klein vakantiedorpje met een leuk typisch haventje met een paar goede duikscholen.
Het verblijf
Het boeken van een verblijf is in deze periode geen enkel probleem, de grote drukte is immers voorbij. Een quick scan leerde dat we de keuze hadden tussen een stacaravan op camping Manjastre net buiten het dorpje of hotel La Parenthese in het dorpje zelf. Qua kosten bleek er nauwelijks een verschil, dus kiezen we voor luxe of voor ruimte? Het werd luxe, de duikspullen konden immers op de duikbasis blijven. Eten kun je overal, het dorpje is immers een groot uitgaansgebied al moet ik zeggen dat er in het najaar al wel veel restaurants gesloten zijn. ’s Ochtends vroeg kochten we steeds al wat spullen in bij de lokale supermarkt om daar zelf tussen de middag de heerlijk verse stokbroden mee te vullen. Overdag was het vaak bijna 30 graden en dat gaf de gelegenheid om tussen de duiken door heerlijk aan het rustige strand te liggen en daar de zelfgemaakte lunch te gebruiken. Ook veel drinken tussendoor als voorbereiding op de middagduik. Voor het avondeten bieden de dorpjes Bormes en Le Lavandou een enorme keuze, ook qua prijzen. Kortom: gegarandeerd een verblijf als God in……….
De duikschool
Bormes kent twee duikscholen. De CMAS en Padi duikschool Bormes Plongee staat bij vele duikers al bekend om zijn mooie tripjes. Ook kunnen daartoe gecertificeerde duikers hun flessen laten vullen met trimix of nitrox. Twee keer daags gaat de boot van schipper Christian (CMAS 2* Instructeur) de haven uit op weg naar de bekende duiklocaties. Aan boord is altijd nog een tweede instructeur: de Belg Mirko (Padi instructeur en CMAS 3*** instructeur) of Stephane (CMAS 2* Instructeur). Soms volgt een reisje van 15 minuten, een andere keer een reisje van 45 minuten. Haast alle wrakken zijn vanuit deze duikbasis eenvoudig bereikbaar en de kapitein weet ze feilloos te vinden. Voor de kust liggen de bekende eilanden Porquerolles met oa het nationale park Port Cros. Die (grote) eilanden bieden een uniek natuurreservaat en onderwaterbiotoop (zie oa Onderwatersport van juni 2004) Qua uitvalsbasis is de duikschool dus perfect en leuk is: na de duik is er aan boord altijd meloen, cake of iets anders met een drankje om weer even aan te sterken.
De boot van de duikschool was al afgehuurd door een groep engelse BSAC duikers uit Londen en wij konden eenvoudig aanschuiven. De boot was daarmee weliswaar vol maar we troffen het: die Engelsen waren zeker geen beginners en hun reisschema was precies ons ideaalschema. Nadat ze zich hadden vergaapt en vertild aan onze dubbelsets, werden we al heel snel opgenomen in de groep en dan blijkt maar weer hoe snel duiken leidt tot vriendschappen.
De duiken, tien toppers in vijf dagen
We hadden vooraf een lijstje gemaakt van de mooiste duikgebieden in deze regio. Op internet is er heel wat te vinden, daarnaast hadden we het geweldige boek “100 belles plongees Varoises” van Ponchon en Joachim er eens op nageslagen. Onze top 10:
Voor de normale duiken is een 12 of 15 liter fles afdoende, een dubbel 10 maakt natuurlijk wat meer mogelijk. Een aantal van de bovengenoemde duiken hebben we met een trimix mengsel gemaakt, het toevoegen van helium aan het ademmengsel voorkomt stikstofnarcose. Het duiken daarmee is voorbehouden aan hen die daartoe gecertificeerd zijn.
Het duiken met een natpak is in de zomer toereikend, een semi-droogpak maakt het duiken in het voor- en najaar –ook tijdens de decostops- heel erg comfortabel. Een duiklamp zorgt ervoor dat je veel meer kleuren ziet dan zonder, ik verbaas me er eigenlijk over dat er toch nog zoveel duikers zijn zonder lamp.
Kortom: dit is een heel mooi duikgebied, met en mooie uitbundige begroeiing met heel veel apart leven. Een uniek stukje Middellandse Zee en eigenlijk heel dichtbij.
Kijk voor een uitvoerige beschrijving van de wrakken op:
http://www.nauticadive.com/index.htm
http://nicoblon.free.fr/epave.htm
Voor een beschrijving van de fauna:
http://nicoblon.free.fr/faunemedi/faunemedi.htm